در ذكر حكومت متغلّبان از نوّاب خلفاء و داعيان دين عليهم الرّحمة و الغفران كه ابتداى اسلام در ممالك طبرستان بوده‌اند . و اين حكايت منقسم بر سه قسم است : قسم اول : در تاريخ صد و چهل و چهار هجرى كه اصفهبد خورشيد در پلام ديلمستان به دست خود زهر بخورد و بمرد و نواّب خلفاء به طبرستان آمدند تا وقتى كه ونداد هرمزد و اصفهبد شروين ملك الجبال و استندار شهريار بن بادوسپان موافقت كردند و نواّب و امراى خلفا را از طبرستان اخراج نمودند و ولايت را به تصرّف خود درآوردند تا سنهء صد و شصت و نه بيست و پنج سال به تصرّف ايشان بود . بدين موجب : ابو الخصيب سه سال . خزيمه دو سال . ابو العبّاس طوسى يك سال . خالد بن برمك چهار سال . عمر بن علاء هفت سال . سعيد بن دعلج سه سال . عمر بن علاء نوبت دوم سه سال . عبد الحميد مضروب دو سال . قسم دوم : در وقتى كه مازيار را به قتل آوردند ، در تاريخ دويست و بيست و چهار هجرى كه داعى كبير خروج كرده بود و طبرستان را در حيطهء تصرّف آورده ، كه ميان تاريخين بيست و شش سال بود . بدين موجب كه : حسن بن حسين بن مصعب عمّ عبد اللّه طاهر كه والى تمامت خراسان و طبرستان